این کتاب شعله ور انقلاب شد و از خرد متعارف رهایی یافت که می‌گفت کودکان به برنامه‌ریزی، نظم و محبت کمی نیاز دارند. در عوض، ” کتاب عقل سلیم کودک و مراقبت از کودک ” نوشته دکتر بنجامین اسپاک که در سال 1946 منتشر شد، والدین را تشویق کرد که خودشان فکر کنند و به غرایز خود اعتماد کنند.
کتاب اسپاک پرفروش‌ترین کتاب بود و بعد از کتاب مقدس در ایالات متحده دوم شد. بیش از 50 میلیون نسخه فروخت و به بیش از 40 زبان ترجمه شد. این به ایجاد یک تغییر اساسی در نحوه برخورد آمریکایی ها با والدین کمک کرد.
قبل و بعد از اسپاک
زمان پخش کتاب “نوزاد و مراقبت از کودک” به سختی می توانست بهتر از این باشد. دو رویداد تاریخی باعث شده بود که آمریکایی ها فرزندآوری را به تعویق بیندازند: رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم. با پایان جنگ در سال 1945، آمریکایی ها با سرعت بی سابقه ای شروع به تولید مثل کردند – بیش از 76 میلیون نوزاد، نسل پررونق ، از سال 1946 تا 1964 متولد شدند.
کارشناسان تربیت کودک در اوایل دهه 1900 همنوایی و جدایی را در تربیت کودکان ترویج کردند. در سال 1928، جان بی واتسون ، یکی از بنیانگذاران روانشناسی رفتارگرا، استدلال کرد که کودکان باید مانند بزرگسالان رفتار شوند. مادران باید فرزندان خود را به برنامه های سخت عادت دهند، بگذارند خودشان در خواب گریه کنند و از محبت و توجه بیش از حد خودداری کنند. او در کتاب 1930 خود با عنوان «رفتارگرایی» نوشت:
هرگز، هرگز آنها را در آغوش نگیرید و نبوسید، هرگز اجازه ندهید در آغوش شما بنشینند. اگر مجبورید، هنگام گفتن شب بخیر، یک بار پیشانی آنها را ببوسید. صبح با آنها دست بدهید.»
اسپاک از رویکردی کاملاً متفاوت حمایت می کرد. او معتقد بود که کودکان با نیازها، علایق و توانایی‌های متمایز به دنیا می‌آیند و هسته اصلی والدین خوب توجه دقیق به آنچه هر کودک در هر مرحله از رشد نیاز دارد، است.
والدین باید به خود اعتماد کنند – یا همانطور که او در چاپ اول کتاب نوشت: “شما بیشتر از آنچه فکر می کنید می دانید.” به هر حال، انسان‌ها مدت‌ها قبل از جان واتسون، اختراع ماشین چاپ و معرفی نوشتن، بچه‌دار و بزرگ می‌کردند.
اسپاک بر فرزندپروری به عنوان یک سفر اکتشافی تاکید کرد. او با اشتباهات به عنوان فرصت های یادگیری برخورد می کرد. وفادار به قول او، دیدگاه های خودش در طول زمان تغییر کرد. در نسخه‌های بعدی کتاب، او رفتار والدین را به‌عنوان «مادری» تلقی نکرد، زبان بی‌نظیر جنسی را برای کودکان معرفی کرد و اعتراف کرد که اشتباه کرده است که به نوزادان اجازه نمی‌دهد به پشت بخوابند .
یک شروع خوب در زندگی
اسپاک در سال 1903 در نیوهیون، کانکتیکات متولد شد، جایی که پدرش یک وکیل موفق بود. او در موسسات نخبه از جمله آکادمی فیلیپس آندوور و دانشگاه ییل شرکت کرد. در حالی که اسپاک 6’4 اینچی در ییل بود، روی تیم خدمه پارو زد که نماینده ایالات متحده در بازی های المپیک 1924 پاریس بود و مدال طلا گرفت.
او قبل از انتقال به کلمبیا در دانشکده پزشکی ییل تحصیل کرد، جایی که برای اولین بار در کلاس خود در سال 1929 فارغ التحصیل شد. در حین تحصیل در دانشکده پزشکی، با همسر اول خود، جین، ازدواج کرد که بعداً در کتاب او همکاری کرد. اسپاک، که معتقد بود جنبه های عاطفی زندگی کودک کمتر مورد توجه قرار می گیرد، علاوه بر آموزش اطفال، در زمینه روانکاوی نیز آموزش دید.
در طول جنگ جهانی دوم، اسپاک به گروه پزشکی نیروهای ذخیره نیروی دریایی ایالات متحده پیوست و «کتاب عام مراقبت از نوزاد و کودک» را نوشت. او سپس در دانشگاه مینه‌سوتا، دانشگاه پیتسبورگ و دانشگاه کیس وسترن رزرو سمت‌های هیئت علمی داشت و در رسانه‌های محبوب در سراسر جهان سخنرانی کرد و ظاهر شد. اسپاک در سال 1976 با همسر دومش مری ازدواج کرد. او در سال 1998 در سن 94 سالگی درگذشت.
فعالیت ضد جنگ و یک میراث
در طول دهه 1960، اسپاک به یک فعال سیاسی تبدیل شد و با جنگ ویتنام و گسترش سلاح های هسته ای مخالفت کرد و از حقوق مدنی حمایت کرد. در سال 1968، او به دلیل ترویج مقاومت غیرخشونت آمیز پیش نویس نظامی دستگیر شد، اگرچه محکومیت او سال بعد لغو شد.
علیرغم محبوبیت فوق العاده اسپاک، او بدون مخالفت ها نبود. برخی او را به دلیل عقاید سیاسی اش مورد حمله قرار دادند و برخی دیگر او را به ترویج سهل انگاری بیش از حد متهم کردند. دیگران استدلال کردند که او انتظارات غیرمنطقی برای فداکاری مادرانه ایجاد کرد. منتقدان هر دو طرف طیف سیاسی شکایت داشتند که او عمدتاً پدران را نادیده گرفته است.
ماندگارترین میراث اسپاک عشق او به کودکان بود. او گفت که اگر به‌عنوان پزشک اطفال ایرادی داشت، این تمایل او بود که «بیش از حد آن را با بچه‌ها بچرخاند». مهمتر از همه، او رویای جهانی را در سر می پروراند که در آن کودکان «از فرصت هایشان برای کمک و محبت کردن الهام می گیرند».
