دوشنبه، ۷ آوریل ۲۰۲۵ — بر اساس پژوهشی جدید، آلودگی هوا ناشی از اُزون، خطر ابتلا به آسم را در میان کودکان پیش‌دبستانی و مهدکودکی افزایش می‌دهد.
پژوهشگران در تاریخ ۲ آوریل در نشریه JAMA Network Open گزارش دادند که حتی افزایش‌های نسبتاً اندک در میزان اُزون در دو سال نخست زندگی کودک، با افزایش احتمال ابتلا به آسم و خس‌خس سینه در سنین ۴ تا ۶ سالگی همراه است.
با این حال، نتایج نشان داد که قرار گرفتن در معرض اُزون در سنین ۸ و ۹ سالگی خطر آسم را افزایش نمی‌دهد.
لوگان دیربورن (Logan Dearborn)، پژوهشگر ارشد و دانشجوی دکترای دانشکده علوم بهداشت محیط و شغلی دانشگاه واشنگتن، گفت: «این یافته کمی گیج‌کننده است. زمان زیادی را صرف بررسی این موضوع کردیم، اما نمی‌دانم آیا به پاسخ رضایت‌بخشی رسیدیم یا نه.»
او در یک بیانیه خبری افزود: «با این حال، این نتایج اهمیت دارند. حتی اگر اثرات فقط در سال‌های ابتدایی زندگی ظاهر شوند، باز هم هزینه‌های درمانی و فشارهای روانی زیادی برای خانواده‌ها به همراه دارند.»
در این مطالعه، پژوهشگران داده‌های بیش از ۱۱۰۰ کودک را از یک پروژه تحقیقاتی فدرال که به بررسی تأثیر عوامل محیطی بر سلامت کودکان می‌پردازد، تحلیل کردند. این کودکان در شش شهر زندگی می‌کردند: مینیاپولیس، سان‌فرانسیسکو، سیاتل، ممفیس (تنسی)، راچستر (نیویورک) و یاکیما (واشنگتن).
تیم پژوهشی اطلاعات مربوط به آسم و خس‌خس سینه کودکان را که توسط مادرانشان گزارش شده بود، با داده‌های فدرال مربوط به آلودگی اُزون در مناطق محل زندگی آن‌ها مقایسه کرد.
پژوهشگران در بخش مقدماتی اشاره کردند که مطالعات قبلی بین آسم در کودکی و قرار گرفتن در معرض ذرات معلق ریز و دی‌اکسید نیتروژن ارتباط یافته بودند.
اما این که آیا اُزون نیز می‌تواند محرک ابتلا به آسم باشد یا نه، هنوز به‌طور قطعی مشخص نشده است؛ در حالی که اُزون یکی از آلاینده‌هایی است که بیشتر از حد مجاز در استانداردهای کیفیت هوای آمریکا دیده می‌شود.
به گفته آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده (EPA)، آلودگی اُزون زمانی شکل می‌گیرد که نور خورشید باعث واکنش‌های شیمیایی بین آلاینده‌های ناشی از خودروها، نیروگاه‌ها و صنایع می‌شود.
نتایج نشان داد زمانی که کودکان نوپا با افزایش نسبتاً اندک در میزان اُزون—حدود ۲ واحد در هر میلیارد (ppb)—روبرو شوند، خطر ابتلا به آسم در سنین ۴ تا ۶ سالگی ۳۱ درصد و احتمال خس‌خس سینه ۳۰ درصد افزایش می‌یابد.
همچنین، وقتی پژوهشگران ترکیب سه آلاینده‌ی رایج هوا—اُزون، دی‌اکسید نیتروژن و ذرات معلق ریز—را بررسی کردند، اُزون تأثیر قابل‌توجهی بر خطر آسم نشان داد.
دیربورن گفت: «ما روندها را تفسیر می‌کنیم و آنچه از این تحلیل می‌توان نتیجه گرفت، این است که زمانی که میزان اُزون در ترکیب آلودگی هوا بالاتر از حدود ۲۵ واحد در هر میلیارد بود، احتمال ابتلا به آسم افزایش می‌یافت، صرف نظر از میزان دی‌اکسید نیتروژن.»
او افزود: «ما فقط زمانی بین اُزون و آسم ارتباط یافتیم که ذرات معلق ریز در سطح متوسط یا بالاتر بودند. این موضوع شواهدی جدید ارائه می‌دهد مبنی بر اینکه رابطه‌ی اُزون با آسم کودکی ممکن است به میزان سایر آلاینده‌ها، مانند ذرات معلق ریز، بستگی داشته باشد.»
به گفته پژوهشگران، تحقیقات بیشتری لازم است تا مشخص شود چرا قرار گرفتن در معرض اُزون در سنین ۸ و ۹ سالگی خطر آسم را افزایش نمی‌دهد، و آیا ممکن است این خطر دوباره در دوران نوجوانی افزایش یابد یا خیر.
اما نتایج فعلی نشان می‌دهند که والدین و نهادهای نظارتی باید آلودگی اُزون را در زمینه‌ی سلامت کودکان جدی بگیرند.
دیربورن گفت: «در ایالات متحده، مقررات مربوط به اُزون فقط دوره‌های زمانی بسیار کوتاه را در نظر می‌گیرند. ما اُزون را در بلندمدت کنترل نمی‌کنیم، و دقیقاً در همین‌جاست که این تحلیل معنا پیدا می‌کند. شاید لازم باشد به جای تنها یک آستانه‌ی کوتاه‌مدت، برای کنترل اُزون هم آستانه‌ی کوتاه‌مدت و هم بلندمدت در نظر گرفته شود.»
منبع:
بیانیه خبری دانشگاه واشنگتن، ۲ آوریل ۲۰۲۵
