مردی که زندگی خود را صرف حمایت از کودکان کرد

زندگی یانوش کورچاک ( Janusz korczak ) پزشک و نویسنده لهستانی ادبیات کودکان به ما می آموزد که در مراقبت و پشتیبانی از کودکان ، “شجاعت” به اندازه درک و عطوفت می تواند مهم باشد.

کورچاک در سال ۱۸۷۹ در ورشو متولد شد در رشته پزشکی تحصیل کرد و پرورشگاهی در آنجا تاسیس نمود. از جمله نوآوری های او که در واقع تئوریسین تربیت کودکان لهستانی بود رعایت شان کودکان به عنوان شهروند و تشویق برای ایجاد نهادها و حتی روزنامه برای آنها بود.
وی آثار و کتاب هایی در مورد مراقبت از کودکان منتشر کرد از جمله “چگونه یک کودک را دوست داشته باشیم” وی در این کتاب از خوانندگان خواست تا کودکان را به عنوان یک انسان جدی بگیرند. کورچاک می گفت: ” باید به کودکان اجازه داده شود به هر کسی که می خواهند باشند تبدیل شوند. “

کورچاک با گرایشات اشغالگران نازی لهستان مقابله کرد پس از انتقال کودکان یتیم خانه اش به گتو ورشو ، او کوشش کرد در محیطی وحشتناک و غیر انسانی منبعی آرامش بخش همراه آنان باشد. پس از مدتی کوتاه ، او که یک فرد مشهور بود می توانست از گتو به سلامت فرار کند اما حاضر نشد فرزندانش را رها کند. آنها حتی در محل جدید خود هم به اجرای نمایش و کنسرت ادامه دادند.

در آگوست 1942 ، سربازان اقدام به جمع آوری نزدیک به 200 کودک و انتقال آنها به اردوگاه مرگ تربلینکا کردند اما باز هم کورچاک کنار آنها ماند در واقع او مجبور شد آلمان ها را راضی کند که او را نیز به همراه کودکان ببرند. او به بچه ها گفت که آنها به مکان بهتری می روند و آنچه را که می توانست انجام می داد تا از ترس و وحشت آنها جلوگیری کند.

ولادیسلاو اشپیلمان در کتاب خود ، “پیانیست” تصور می کند که هنگام ورود قطار به تربلینکا چه اتفاقی درحال وقوع بود: روح و قلب شکسته یتیمان و پزشکی که در آخرین تلاش هایش زمزمه می کرد : “بچه ها همه چیز خوب است ، همه چیز درست خواهد شد.”

امروز در یکی از گورستان های ورشو یک مقبره خالی وجود دارد که بر روی آن مجسمه ای از Korczak همراه با موکب کودکان قرار دارد. بچه ها در یک ردیف قرار دارند هر کدام کیف و اسباب بازی مورد علاقه خود را چنگ می زنند و در مقابل کورچاک قرار دارد ، کودکی را در بغل و دست دیگری را گرفته است.

کسانی که امروز برای کودکان کار می کنند یا از آنها مراقبت می کنند شاید با انتخاب های بسیار سخت کورچاک روبرو نشوند ، اما هر متخصص و مربی اطفال همیشه از فرصت های خدمت و وکالت برای کودکان برخوردار است. میراث کورچاک به ما یادآوری می کند: هرگز فراموش نکنیم که “شجاعت” می تواند یکی از با ارزش ترین دارایی های ما باشد.

psychology today

دیدگاهتان را بنویسید