نکاتی برای کمک به کودکان در سازگاری با سال تحصیلی جدید
بازگشت به مدرسه میتواند حس شتابزدگی و آشفتگی به همراه داشته باشد، زیرا کودکان از تعطیلات تابستانی دل میکنند و به مرحله جدیدی از تحصیل خود وارد میشوند. اما روشهای مشخصی وجود دارد که والدین میتوانند از آنها استفاده کنند تا به دانشآموزان کمک کنند هوشیارتر در مدرسه حاضر شوند، ورزشکاران جوان برای رقابت آماده شوند و کودکانی که دچار اضطراب هستند، آرام و آماده یادگیری شوند.
اولویت دادن به خواب
متخصصان توصیه میکنند که کودکان با بهبود عادات خواب خود، سال تحصیلی را بهخوبی آغاز کنند.
دکتر تارا توماس، استاد روانپزشکی خواب در دانشکده پزشکی بیلور، میگوید: «ما یکسوم زندگی خود را در خواب میگذرانیم، بنابراین داشتن یک برنامه منظم خواب و بیداری منجر به خواب بهتر و زندگی سالمتر میشود.» هورمونهای رشد در مراحل مختلف خواب ترشح میشوند و خواب به رشد، توسعه، و یادگیری و ذخیرهسازی حافظه کمک میکند.
مدت زمان خواب توصیهشده برای کودکان در سنین مختلف به شرح زیر است:
- سنین ۳ تا ۵ سال: ۱۰ تا ۱۳ ساعت
- سنین ۶ تا ۱۳ سال: ۹ تا ۱۱ ساعت
- نوجوانان: ۸ تا ۱۰ ساعت
ایجاد یک روتین قبل از خواب، مانند حمام کردن، مسواک زدن و خواندن داستان، به کودکان کمک میکند تا برای خواب آماده شوند. همچنین، تعیین «محدودیت زمانی برای استفاده از وسایل الکترونیکی» ضروری است؛ چرا که نور منتشرشده از تلفنهای همراه و تبلتها هورمون خواب ملاتونین را سرکوب میکند و این دستگاهها ممکن است به دلیل ایجاد تحریک بیش از حد، مانع خواب کودکان شوند.
حمایت ورزشی
متخصصان توصیه میکنند که والدین قبل از شروع فصل ورزشی، مطمئن شوند که فرزندشان از سلامت جسمی برخوردار است.
دکتر مارکوس ناکس، فیزیوتراپیست در بخش جراحی ارتوپدی دانشگاه بیلور، میگوید: «ورزشکاران تازهکار و باتجربه باید معاینات ورزشی انجام دهند تا مشکلات سلامتی احتمالی که ممکن است بر عملکرد آنها تأثیر بگذارد یا احتمال آسیبدیدگی آنها را افزایش دهد، شناسایی و رفع شوند.» همچنین، این معاینات به والدین اجازه میدهد تا رشد و توسعه فرزند خود را در طولانیمدت پیگیری کنند.
برای عملکرد بهتر ورزشکاران، باید رژیم غذایی متعادل داشته باشند که شامل غلات کامل، میوهها و چربیهای سالم باشد. بهویژه توصیه میشود پس از تمرین، ترکیبی از پروتئین و کربوهیدرات با نسبت ۳ به ۱ مصرف شود. پروتئینهای بدون چربی مانند مرغ یا ماهی به تقویت عضلات کمک میکند و کربوهیدراتهای پیچیده مانند برنج قهوهای، سیبزمینی شیرین و سبزیجات انرژی لازم برای فعالیتهای ورزشی را فراهم میکنند.
ورزشکاران همچنین باید به میزان کافی مایعات مصرف کنند تا آب از دسترفته در اثر تعریق جبران شود. نوشیدن ۸ تا ۱۰ لیوان آب در روز به همراه مصرف الکترولیتها توصیه میشود؛ با این حال، بهتر است از نوشیدنیهای ورزشی با قند بالا اجتناب شود.
برای جلوگیری از آسیبدیدگی، ورزشکاران باید قبل از تمرین یا مسابقه حرکات گرمکننده دینامیک انجام دهند. برنامه تمرینی آنها باید شامل ۲ تا ۳ روز تمرین قدرتی و ۱ تا ۲ روز تمرینات آمادگی جسمانی در هفته باشد که بسته به نوع ورزش و فصل میتواند متفاوت باشد.
آرام کردن اضطراب
بازگشت به مدرسه میتواند برای بسیاری از کودکان اضطرابآور باشد، اما والدین میتوانند به آنها کمک کنند تا این نگرانیها را کاهش دهند.
دکتر آندرس اوجدا، استاد روانپزشکی و علوم رفتاری دانشگاه بیلور، میگوید: «مهمترین نکته این است که به کودکان یاد بدهیم بهجای فرار از نگرانیها، با آنها روبرو شوند.» وی اضافه میکند: «طبیعی است که بخواهید فرزندتان از موقعیتهایی که باعث اضطراب او میشوند دوری کند یا او را مطمئن کنید که نگرانیهایش به واقعیت نمیپیوندند؛ اما این کار میتواند چرخهای ایجاد کند که اضطراب را در بلندمدت تقویت میکند.»
در عوض، احساسات فرزندتان را بپذیرید و سپس به او کمک کنید تا قدمهای کوچکی برای مواجهه با نگرانیهایش بردارد، بهجای اینکه از آنها دوری کند.
نشانههای اضطراب در دانشآموزان شامل موارد زیر است:
- جستجوی مداوم اطمینان
- پرسیدن مکرر سوالات نگرانکننده، حتی پس از دریافت پاسخ
- شکایتهای جسمی مانند سردرد، دلدرد یا خستگی، حتی وقتی بیمار نیستند
- تغییرات قابل توجه در الگوهای خواب
- اجتناب از فعالیتهای مربوط به مدرسه مانند بازدید از مدرسه یا ملاقات با معلمان
والدین میتوانند با متمرکز کردن فرزند خود بر روی چیزهایی که در کنترل اوست، مانند تلاشها و نگرشهای خود، به او کمک کنند تا از تمرکز بر عوامل خارج از کنترلش دوری کند.
کودکان میتوانند با یادآوری موفقیتهای گذشته و تواناییهای خود، افکار اضطرابی را بازسازی کنند. تمریناتی مانند تنفس عمیق، مدیتیشن یا ورزش سبک نیز میتواند به آرامش آنها کمک کند.
همچنین والدین باید رفتارهایی را که میخواهند در فرزندانشان ببینند، خودشان مدلسازی کنند. برای مثال، اگر کودکتان به دلیل اضطراب از رفتن به مدرسه امتناع کرد یا عصبانیت نشان داد، خودتان آرام بمانید. به یاد داشته باشید که این رفتار ناشی از اضطراب است، پس یک نفس عمیق بکشید. اگر لازم است، برای چند دقیقه از موقعیت دور شوید، احساسات خود را مدیریت کنید و سپس با آرامش برگردید تا به او کمک کنید.
SOURCE: Baylor College of Medicine, news release, Aug. 14, 2024

