چرا دوستیها در دوران نوجوانی اهمیت دارند؟
جمعه، ۱۱ اکتبر ۲۰۲۴ – یک مطالعه جدید نشان میدهد که دوستیهایی که در دوران پر تلاطم نوجوانی شکل میگیرند، پایههای اساسی برای خوشبختی فرد در آینده را ایجاد میکنند.
پژوهشگران دریافتهاند که پذیرش گسترده توسط همسالان در اوایل نوجوانی و ایجاد ارتباطات نزدیک در دوران نوجوانی بزرگتر، هر دو پیشبینیکنندههای مهم سازگاری فرد در بزرگسالی هستند.
دیوید زودو، استادیار روانشناسی بالینی و مدرسهای در دانشگاه جیمز مدیسون و محقق این مطالعه، گفت:
«دوستیها در سالهای نوجوانی اولین تجربههای نوجوانان از روابط صمیمانه و توافقی را فراهم میکنند. چون ممکن است دوستان در طول زمان تغییر کنند، نوجوانان باید مهارتهایی برای حفظ و رشد دوستیها توسعه دهند، وگرنه ممکن است این روابط را از دست بدهند.»
وی در یک بیانیه خبری اضافه کرد: «این مهارتها احتمالاً برای ایجاد دوستیهای آینده و روابط عاشقانه طولانیمدت مفید خواهند بود.»
برای این مطالعه، پژوهشگران با ۱۸۴ دانشآموز آمریکایی در سنین ۱۳ و ۱۴ و سپس ۱۷ و ۱۸ مصاحبه کردند تا کیفیت دوستیهای آنها و پذیرش اجتماعیشان را اندازهگیری کنند.
این تیم سپس در سنین ۲۸ تا ۳۰ سالگی با این گروه تماس گرفت و درباره وضعیت سلامتی، شغل و زندگی شخصی آنها پرسوجو کرد.
بزرگسالانی که احساس میکردند در نوجوانی توسط همسالانشان دوست داشته میشدند، گزارش کردند که میزان اضطراب و پرخاشگری کمتری دارند، سلامت جسمانی بهتری دارند، ارتباطات اجتماعی بیشتری برقرار کردهاند و رضایت بیشتری از زندگی حرفهای و عاشقانه خود دارند.
این مطالعه همچنین نشان داد که انواع مختلف دوستی در دوران نوجوانی اولیه و پایانی به افراد کمک میکند.
نوجوانان جوانی که بهطور کلی بیشتر توسط همسالان خود پذیرفته میشدند، در بزرگسالی وضعیت بهتری داشتند، در حالی که نوجوانان بزرگتر بیشتر از ایجاد دوستیهای نزدیک با چند دوست سود بردند.
از سوی دیگر، به نظر میرسد که نوجوانان بزرگتر از کمبود پذیرش اجتماعی بالا که برای نوجوانان جوان مهم است، آسیبی نمیبینند.
امیلی شاه، دانشجوی دکترای دانشگاه آرکانزاس و محقق ارشد این مطالعه، گفت:
«احساس یک نوجوان از اینکه در اوایل نوجوانی تا چه حد توسط همسالانش پذیرفته میشود، بهطور ویژهای در پیشبینی وضعیت سلامت روانی و جسمانی او در بزرگسالی تأثیرگذار است. برعکس، در اواخر نوجوانی، کیفیت دوستیهای نزدیک و صمیمی تأثیر بیشتری در پیشبینی رفاه بزرگسالی دارد.»
با این حال، شاه اضافه کرد که نوجوانانی که برای پذیرش اجتماعی تلاش میکنند، نباید فرض کنند که محکوم به داشتن یک بزرگسالی ناخوشایند هستند.
او در این بیانیه خبری گفت: «من میخواهم نوجوانان بدانند که تنها نیستند. زندگی به عنوان یک نوجوان در این دنیا آسان نیست و من معتقدم که نوجوانان با توجه به مهارتهایی که دارند، بهترین تلاششان را میکنند. امیدوارم بزرگسالانی که با نوجوانان در تعامل هستند، این دیدگاه را درک کنند و فضایی برای همدلی و دلسوزی ایجاد کنند.»
این مطالعه جدید در مجله Frontiers in Developmental Psychology منتشر شده است.

