کمبود خواب مغز نوجوانان را تغییر می‌دهد و ممکن است باعث مشکلات رفتاری شود
آخرین به‌روزرسانی: ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ (۱۳ ژوئن ۲۰۲۵)**
یک مطالعه جدید نشان می‌دهد تغییراتی که در مغز نوجوانان کم‌خواب رخ می‌دهد، ممکن است آن‌ها را به سمت رفتارهای تکانشی و پرخاشگرانه سوق دهد.
پژوهشگران گزارش دادند نوجوانانی که خواب کافی ندارند، ارتباط بین بخش‌های مختلف مغز آن‌ها که نقش مهمی در تصمیم‌گیری، خودشناسی و پردازش اطلاعات دارند، کمتر است. این مطالعه ۲۳ خرداد در ژورنال Brain and Behavior منتشر شده است.
به گفته پژوهشگران، اختلال در این قسمت‌های مغز همچنین با بیماری‌های روانی مثل افسردگی، بیش‌فعالی (ADHD) و اسکیزوفرنی مرتبط است.
آساف اُشری، مدیر مرکز علوم رشد دانشگاه جورجیا، گفت: «خواب فقط برای کودکان مفید نیست، بلکه نقش مهمی در سلامت روانی آن‌ها و کنترل احساسات‌شان دارد.»
در این پژوهش، داده‌های بیش از ۲۸۰۰ کودک بررسی شد که الگوی خواب آن‌ها به مدت میانگین دو هفته با دستبندهای فیت‌بیت ثبت و مغز آن‌ها توسط MRI اسکن واز نظر روانی آزمایش شده بود.
نتایج نشان داد کم‌خوابی به شدت روی شبکه پیش‌فرض مغز تأثیر می‌گذارد؛ این شبکه معمولاً وقتی فعال است که فرد در حالت استراحت و درون‌نگری قرار دارد و بر محیط بیرون تمرکز ندارد.
پژوهشگران دریافتند بی‌خوابی باعث کاهش اتصال بین مناطق مختلف این شبکه می‌شود.
همچنین مشخص شد نوجوانانِ با خواب کوتاه‌تر بیشتر دچار مشکلات رفتاری ازجمله پرخاشگری، بی‌توجهی و بیش‌فعالی می‌شوند.
اُشری گفت: «این مقاله نشان می‌دهد مدت و کیفیت خواب با الگوهای متفاوتی از ارتباط شبکه‌های مغزی مرتبط‌اند که می‌توانند پیش‌بینی‌کننده رفتارهای مشکل‌دار باشند.»
مطالعه همچنین نشان داد پسرها، بچه‌های بزرگ‌تر و کودکان اقلیت‌های نژادی معمولاً خواب کم‌تری دارند و مشکلات رفتاری بیشتری هم از خود نشان می‌دهند.
طبق اعلام مدرسه پزشکی هاروارد، شبکه پیش‌فرض مغز در خوداندیشی و خیال‌پردازی نقش کلیدی دارد و وقتی فعال است، افراد بیشتر به خودشان وصل می‌شوند، خلاق‌‌تر فکر می‌کنند و بهتر می‌توانند ذهن دیگران را درک کنند.
لینهائو ژانگ، پژوهشگر اصلی مطالعه، افزود: «نوجوانی بازه‌ای بسیار حساس برای رشد مغزی است و خواب کافی برای این رشد حیاتی است. اما خیلی از نوجوانان خواب کافی و با کیفیت ندارند.»
منابع:
دانشگاه جورجیا، ۱۹ خرداد ۱۴۰۴
نشریه Brain and Behavior، ۲۳ خرداد ۱۴۰۴
مدرسه پزشکی هاروارد، ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۶
