چگونه اوتیسم تشخیص داده می‌شود؟

طبق گزارش گروه حمایتگر Autism Speaks، از هر ۳۶ کودک در آمریکا، یکی مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD) است.

تشخیص زودهنگام برای کمک به درمان این اختلال بسیار مهم است، اما این تشخیص چگونه انجام می‌شود؟

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (CDC) در بررسی جدیدی توضیح داده است که فرآیند تشخیص اوتیسم در کودکان شامل چه مراحلی است.

این مرکز بیان می‌کند: «تشخیص اختلال طیف اوتیسم (ASD) می‌تواند دشوار باشد زیرا هیچ آزمایش پزشکی مانند آزمایش خون برای تشخیص این اختلال وجود ندارد. پزشکان برای تشخیص، تاریخچه رشد و رفتار کودک را بررسی می‌کنند.»

1. در چه سنی می‌توان تشخیص اوتیسم را داد؟

به گفته CDC، سن تشخیص اوتیسم متغیر است. گاهی می‌توان نشانه‌های اوتیسم را در کودکان ۱۸ ماهه یا حتی زودتر شناسایی کرد، اما تنها در سن ۲ سالگی است که می‌توان تشخیصی معتبر توسط یک متخصص آموزش‌دیده را انجام داد.

متأسفانه، در بسیاری از موارد تشخیص اوتیسم ممکن است تا سال‌های بعد از کودکی به تأخیر بیفتد. برخی افراد حتی تا بزرگسالی از داشتن اختلال طیف اوتیسم آگاه نیستند.

CDC تأکید می‌کند که ایده‌آل‌ترین زمان برای تشخیص، دوران کودکی است؛ چرا که در این دوره درمان‌های مؤثرتر هستند.

2. نظارت بر رشد

همزمان با رشد کودکان، CDC توصیه می‌کند که گفتگوهای منظم بین والدین و ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی درباره مهارت‌ها و توانایی‌های کودکان تشویق شود.

نظارت بر رشد کودک – مثلاً اینکه چه زمانی به مراحل رشد معمول دست می‌یابد – بسیار حائز اهمیت است. این مراحل رشدی شامل مهارت‌هایی است که در بازی، یادگیری، صحبت کردن، رفتار و حرکت مشاهده می‌شود.

همه می‌توانند در فرآیند “نظارت بر رشد” نقش داشته باشند؛ از والدین و پدربزرگ و مادربزرگ‌ها گرفته تا کارکنان مهدکودک و معلمان، که می‌توانند بازخوردهایی درباره پیشرفت کودک ارائه دهند.

3. غربالگری برای مشکلات رشدی و اوتیسم

آکادمی پزشکی کودکان آمریکا توصیه می‌کند که غربالگری‌های رشدی و رفتاری برای همه کودکان در ویزیت‌های معمول در سنین زیر انجام شود:

• ۹ ماهگی
• ۱۸ ماهگی
• ۳۰ ماهگی

در مورد غربالگری خاص اوتیسم، آکادمی پیشنهاد می‌کند که این غربالگری‌ها در ۱۸ ماهگی و ۲ سالگی انجام شود.

غربالگری همچنین می‌تواند در مواقع دیگر صورت گیرد؛ مثلاً اگر یکی از مراقبان یا پزشک نگران این باشد که کودک ممکن است به اوتیسم مبتلا باشد، یا اگر کودک در معرض خطر بالای اوتیسم باشد (برای مثال، اگر کودک دارای خواهر یا برادر یا یکی دیگر از اعضای خانواده مبتلا به اوتیسم باشد).

4. مرحله بعد چیست؟

ارزیابی رسمی کودک ممکن است نشان دهد که مداخلات درمانی زودهنگام برای اوتیسم لازم است. همچنین، ممکن است متخصص توصیه کند که مشاوره ژنتیکی و آزمایشات مربوطه برای کودک انجام شود

Source: U.S. Centers for Disease Control and Prevention