مقایسه کردن کودکان با هم ممنوع

👈 یکی از رفتارهای اشتباه و مخربی که بعضا خیلی از والدین با هدف ایجاد تغئیر در رفتار فرزندشان، یا حتی گاهی اوقات ناخواسته مرتکب آن میشوند، مقایسه کردن کودکشان با کودکان دیگر است. برخی والدین به این دلیل این شیوه را بکار می گیرند که گمان می کنند با مقایسه کردن کودک را برای انجام رفتار خاصی برمی انگیزند، غافل از اینکه این روش اثرات منفی در سلامت روان و شخصیت کودک میگذارد.

🔺 هر کودکی ویژگی های خاص خودش را داراست؛ تفاوت در توانایی ها و ضعف های افراد که ناشی از سرشت و خلق و خوی متفاوت، صفات شخصیتی گوناگون، علائق و نیازها، تربیت و محیط رشدی متفاوت و بسیاری عوامل ریز و درشت دیگر است، در هر فردی طبیعی است، پس باید پذیرفت که هر کودکی متفاوت از دیگریست و از اینرو داشتن انتظارات یکسان از همه ی کودکان هم جنس یا هم سن صرفا به دلیل داشتن سن و جنسیت یکسان منطقی نیست.

👇در ادامه به برخی از پیامدهای منفی مقایسه کردن کودکان خواهیم پرداخت:

🔺مقایسه کودک با همسالانش باعث پیشرفت والگو برداری کودک نمیشود. این کار فقط به عزت نفس او آسیب می زند و این حس را به کودک می دهد که از نظر والدینش دوست داشتنی و پذیرفتنی نیست!

🔺 مقایسه کردن کودکان باعث بوجود آمدن استرس و تنش در کودکان می شود. فشارهای ناشی از مقایسه کردن نه تنها عملکرد کودک را بهبود نمی بخشد، بلکه دچار اُفت هم میکند.

🔺وقتی کودک در مواردی که ضعف دارد با دیگری مقایسه میشود، احساس سرخوردگی و ناامیدی پیدا می کند و این می تواند ضمن کاهش اعتماد به نفس کودک، حقارت، خشم و پرخاشگری را نیز در او برانگیزد.

🔺مقایسه کردن باعث میشود کودک نسبت به کودک دیگری که با او مقایسه شده است احساس پرخاشگری یا نفرت نماید، باعث بروز مشاجره ی کودکان با یکدیگر شده و روابط آنها را با هم خراب کند.

🔺مقایسه کردن کودک با دیگران می تواند زمینه ی شکل گیری دروغگویی و حسادت در کودک را رقم زند.

🔺ایجاد انگیزه ی رقابت ناسالم یکی دیگر از پیامدهای منفی مقایسه کردن کودکان است؛ کودکی که متوجه میشود والدینش او را به خاطر برخی ضعف ها با دیگری مقایسه می کنند ممکن است ناخودآگاه تلاش کند به هر قیمتی که شده برنده ی رقابت با دیگران باشد.

🔺 اگر کودکی مرتبا مورد مقایسه و احتمالا سرزنش واقع شود، از نظر شخصیتی میتواند مستعد شکل گیری طرحواره ی ناسازگار نقص/شرم شود. تله ی نقص و شرم در بزرگسالی فرد را دچار احساس حقارت دائمی می کند، انتقادگری شدید و احساس حسادت همیشگی در فرد او را آزار می دهد. اگر کسی از او انتقاد درستی بکند، سخت موضعِ دفاعی می گیرد، اگر موفقیتی نصیب او شود خود را لایق آن موفقیت نمی داند، در برابر مشکلات زندگی و مشکلات ارتباطی ناامید شده و ممکن است به دام افسردگی بیفتد.

👈والدین عزیز سعی کنید بجای مقایسه ی فرزندتان با دیگران او را با خودش مقایسه کنید.

👈کودک خود را همانگونه که هست بپذیرید، حتی اگر استعدادهای بسیار کمی دارد.

👈از کودک نخواهید که همیشه کامل و بی نقص باشد؛ نمره ی همه ی آدمها آنهم از هر نظر ۲۰ نیست!

👈بجای مقایسه کردن به علائق کودکتان احترام بگذارید و همواره ویژگی های مثبت او را تشویق و تحسین کنید.

دیدگاهتان را بنویسید